سلام

غبطه را رشک بردن بر سعادت و نیکی کسی بدون بدخواهی نسبت به آن شخص معنا کرده اند.

دیروز کسی را دیدم که خیلی به حال او غبطه خوردم و تا ساعت ها ذهن مرا به خود مشغول کرده بود.

یا لیتنی کنت معکم.

همین.

همه عمر برندارم سر از این خمار مستی

که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد

چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن

تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی

نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به

که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی

دل دردمند ما را که اسیر توست یارا

به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی

نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا

برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را

دل هوشمند باید که به دلبری سپاری

چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد

چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی

گله از فراق یاران و جفای روزگاران

نه طریق توست سعدی کم خویش گیر و رستی